Poprzednio był to 7 pluton radiotelegraficzny w Stanisławowie, a wcześniej Stacja Radiotelegraficzna Lwów.) oraz pododdziały łączności wielkich jednostek piechoty i kawalerii stacjonujące na terenie okręgów korpusów nr: I, II, IV, VI i VIII, w tym także kompanię łączności Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie i szwadron łączności Mazowieckiej Brygady Kawalerii.

Dowództwa grup łączności zostały powołane „do inspekcjonowania oddziałów wojsk łączności (…) krótki okres istnienia uniemożliwił powyższym organom wykazanie się jakimikolwiek osiągnięciami”.

Stacje radiotelegraficzne nr 1 i 5-7 były radiostacjami stałymi głębokiego radiowywiadu. Razem z trzema radiostacjami oznaczonymi literami „C”, „M” i „G” pozostawały w bezpośredniej i wyłącznej dyspozycji Oddziału II Sztabu Głównego. Ostatnie z wymienionych były tzw. „grupami ruchomymi”, wyposażonymi w przyrządy goniometryczne. W 1939, w warunkach bezpośredniego zagrożenia ze strony Niemiec radiostacje „C”, „M” i „G” zostały przeniesione z województw wschodnich na Pomorze i Śląsk CieszyńskiWładysław Kozaczuk, Bitwa o tajemnice …, s. 200 wymienia cztery tzw.