Zachar Akimowicz Ałfiorow, ros. Захар Акимович Алфёров (ur. w stanicy Jelanskaja, zm. w Nowym Jorku) – rosyjski wojskowy (generał), premier Republiki Dońskiej podczas rosyjskiej wojny domowej, emigracyjny pisarz i publicysta, działacz kozackiego ruchu narodowego
Życiorys Ukończył szkołę realną w Rostowie nad Donem, a następnie szkołę junkierską w Nowoczerkasku. Służył w stopniu podchorążego w 1 Dońskim Pułku Kozackim. W 1896 r. awansował na chorążego, w 1900 r. – sotnika, zaś w 1904 r. – podesauła. Odkomenderowano go wówczas do 10 Dońskiego Pułku Kozackiego. W 1909 r. ukończył akademię sztabu generalnego, po czym w stopniu sztabskapitana odkomenderowano go do korpusu kadetów w Taszkencie w charakterze instruktora wojskowego. W 1911 r. mianowano go podpułkownikiem. W 1913 r. przeszedł kurs pedagogiczno-wojskowy. Od 1916 r. brał udział w I wojnie światowej jako dowódca 5 Sotni 24 Dońskiego Pułku Kozackiego. Awansował do stopnia starsziny wojskowego, a następnie pułkownika. Od lutego do kwietnia 1917 r. tymczasowo dowodził pułkiem. Następnie objął funkcję szefa gospodarczego pułku. Od końca września tego roku przewodniczył komisji rekwizycyjnej przy 4 Dońskiej Dywizji Kozackiej. Od końca 1917 r. pełnił funkcję szefa sztabu dywizji. W poł. lutego 1918 r.