Kim-Renaud (ed.): The Korean Alphabet: Its History and Structure, University of Hawai’i Press, Honolulu 1997.. Stąd pomysł George’a Sampsona, by stwierdzić, że pismo to ma charakter „odzwierciedlający cechy rzeczywistości” (ang. – neologizm utworzony przez Sampsona, pozbawiony utrwalonego polskiego przekładu;)Geoffrey Sampson: Writing Systems, Stanford University Press, Los Angeles 1990.. Skłania to niektórych uczonych koreańskich do głoszenia teorii, że pismo hangeul powstało i rozwijało się nie tylko w opozycji do dominującej pozycji sinogramów, ale i całkowicie niezależnie od pisma chińskiegoHangŭl. The Korean Alphabet, Korean Information Center, Seoul 1997.. Faktycznie jednak wpływ pisma chińskiego na hangeul jest znaczący. Logograficzna natura sinogramów – «jeden znak odpowiada jednemu, jednosylabowemu słowu (dziś: morfemowi)» – wpłynęła na nielinearny sposób zapisu znaków pisma koreańskiego. Znaki koreańskie, o naturze alfabetycznej, nie są zapisywane jeden po drugim (jak w większości pisma na świecie), lecz grupowane w sylaby mające kształt zbliżony do kwadratu (odpowiadający kształtem i wielkością sinogramom, którym pierwotnie