Opisując ludowe zamieszki, Verga opisuje biedotę jako bezrozumny tłum, nieposiadający nie tylko programu politycznego, ale i nie działający w imię żadnych ideałów, a jedynie bezrefleksyjnie niszczący, a następnie oddający się pijaństwu i obżarstwu.
Postać głównego bohatera Gesualdo Motta jest najbardziej złożoną postacią literacką w dorobku pisarskim Vergi. Wywodzący się z gminu syn murarza, utrzymujący się za młodu z pracy fizycznej, dzięki własnej przedsiębiorczości, pracowitości i oszczędności staje się człowiekiem zamożnym, z wykwalifikowanego rzemieślnika (mastro) upodabniając się do szlachcica (don). Jego celem nie jest jednak bogacenie się samo w sobie. Bohater chciałby założyć rodzinę, a następnie dostatnio żyć razem z nią. Od początku pozostaje w konflikcie z ojcem, który zazdrości mu ekonomicznego sukcesu, jak również z zawistną i chciwą siostrą i bratem-alkoholikiem. Rozgoryczony brakiem wsparcia ze strony rodziny, nie zrywa z nią jednak - zawsze gotów jest wspierać krewnych materialnie. Szczerze kocha też ubogą sierotę Diodatę, potrafi być wspaniałomyślny, nigdy nie zmienia się w bezwzględnego człowieka interesu.