W okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej kilkakrotnie zgłaszany jako kandydat na biskupa. Jego ewentualna nominacja była jednak odrzucana przez Urząd do Spraw Wyznań. W 1996 roku w związku z narastającym kryzysem doktrynalnym i obyczajowym w strukturach Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich i obawą biskupa Tadeusza Majewskiego o przyszłe losy Kościoła Polskokatolickiego w RP został konsekrowany w Warszawie biskupem in pectore. W 1999 roku został ponownie konsekrowany sub conditione jako episcopus in pectore z tych samych powodów w Strzyżowicach przez biskupa Jerzego SzotmilleraZ uwagi na to, że żadna z tych konsekracji nie odbyła się z zachowaniem procedur prawa Kościoła Polskokatolickiego i bez zgody synodu Kościoła Polskokatolickiego ważność sprawowania funkcji biskupich przez konsekrowanego z punktu widzenia nauczania Kościołów starokatolickich jest problematyczna i wątpliwa. Sami biskupi konsekratorzy uzasadniali swoje postępowanie stanem wyższej konieczności i powoływali się na Tradycję jako argument za ważnością kanoniczną udzielanych potajemnie święceń..