W grudniu tego roku wraz ze sztabem głównodowodzącego Sił Zbrojnych Południa Rosji gen. Antona I. Denikina przybył do Noworosyjska, a stamtąd drogą morską przybył na Krym. Tam pełnił obowiązki dowódcy dońskiej rezerwy oficerskiej. W połowie listopada 1920 r. wraz z wojskami Białych został ewakuowany do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Królestwie SHS, gdzie stanął na czele atamańskiego korpusu kadetów. Po jego rozwiązaniu w 1924 r., wyjechał do Francji. Pracował jako szofer taksówki. Jednocześnie był członkiem kierownictwa Związku Kozackiego. Zorganizował i stanął na czele Stowarzyszenia Szkoły Atamańskiej. Od czerwca 1943 r. był przedstawicielem atamana marszowego Kozaków dońskich we Francji. Brał udział w akcji werbunkowej do kozackich oddziałów wojskowych w służbie niemieckiej.
Bibliografia Nikołaj Rutycz, Биографический справочник высших чинов Добровольческой армии и Вооруженных Сил Юга России. Материалы к истории Белого движения, 2002
Linki zewnętrzne Biografia gen. Nikołaja G. Zubowa
Kategoria:Absolwenci Aleksandrowskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Kozaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Kozacy dońscy Kategoria:Rosyjscy generałowie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1968