Ataman wierchowny miał 2 zastępców, do zadań których należało organizowanie oddziałów policyjnych spośród miejscowej ludności, nadzór nad budową dróg oraz sprawy finansowe, rolnicze, zdrowia, oświaty i kultury. U boku atamanów działały rady starszych, pełniące funkcje doradcze. W stanicy Umanskiej otworzono Instytut Agronomiczny. Zaczęło wychodzić pismo „Уманец”. Na terenie Okręgu działały oddziały Einsatzgruppe „D”, które prowadziły eksterminację Żydów. W rejonie leningradzkim próbowała działać sowiecka partyzantka, ale nie zdołała rozwinąć szerszej działalności. Po klęsce wojsk niemieckich podczas bitwy pod Stalingradem Niemcy rozpoczęli pospieszny odwrót z Kubania. Na pocz. stycznia 1943 r. gen. Ewald von Kleist, dowódca Grupy Armii Południe wydał rozkaz dotyczący utworzenia Kaukaskiego Sztabu Ewakuacji Uchodźców. 20 stycznia tego roku do stanicy Umanskiej przybył płk von Kolner, który na następny dzień zwołał wiec atamanów stanicznych i rejonowych, szefów policji kozackiej i agronomów rejonowych. Przedstawił on Kozakom plan ewakuacji mieszkańców Okręgu z Kubania z pomocą władz niemieckich. Ataman wierchownym został mianowany wachmistrz Trofim S. Gorb. Był on podporządkowany atamanowi Kubańskiego Wojska Kozackiego wojskowemu starszynie I. I. Sałomasze. 26 stycznia gen. E. von Kleist rozkazał atamanom I. I. Sałomasze i T. S.