Zdobyła srebrny medal w biegu na 80 metrów przez płotki na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku, za swą rodaczką Maureen Caird a przed Chi Cheng z Tajwanu. Startowała również w biegu na 100 metrów, ale odpadła w ćwierćfinale. Zwyciężyła w biegu na 100 metrów przez płotki i w sztafecie 4 × 100 metrów na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu. Po tych igrzyskach przejściowo wycofała się z wyczynowego uprawiania sportu, ale w 1971 wznowiła treningi.
28 czerwca 1972 w Warszawie poprawiła rekord świata na 100 m przez płotki czasem 12,5 s. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium zajęła 4. miejsce w finale tej konkurencji. Odpadła także w ćwierćfinale biegu na 100 metrów, a w sztafecie 4 × 100 metrów biegła tylko w eliminacjach (w finale sztafeta Australii bez Ryan zajęła 6. miejsce).
Ryan ustanawiała również czterokrotnie rekordy świata w biegu na 200 metrów przez płotki, do wyniku 25,7 s (25 listopada 1971 w Melbourne) i raz w sztafecie 4 × 220 jardów (1:35,8 9 listopada 1969 w Brisbane). Była wielokrotną mistrzynią Australii.
Rekordy życiowe Ryan:
KonkurencjaData i miejsceWynikbieg na 80 metrów przez płotki1968 10,41 sbieg na 100 metrów przez płotki28 czerwca 1972 Warszawa 12,93 s
W 1971 została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego.