Miejska Szkoła Realna – poznańska szkoła realna, otwarta w 12 października 1853Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.298. thumb|left|240px|Budynek w 1911 thumb|left|240px|Widok od ul. Strzeleckiej Historia Początkowo mieściła się w dość trudnych warunkach lokalowych przy ul. Wrocławskiej, w kamienicy wynajmowanej przez miasto. W latach 1861–1865 powstał nowy, okazały gmach przy ul. Strzeleckiej, ufundowany przez Gotthilfa Bergera – niemieckiego filantropa, posła i radnego, z zastrzeżeniem, aby przyjmowano doń uczniów każdego wyznania i każdej narodowości, bez jakiejkolwiek różnicy. Berger wyłożył na ten cel 50 tysięcy talarów. Jego ideę wspierał Hipolit Cegielski. Oprócz klas niemieckich utworzono cztery niższe klasy polskie, a w wyższych młodzież pobierała część nauki w języku polskim. Połowa personelu pedagogicznego była pochodzenia polskiego, a należeli doń m.in. Marceli Motty, Brunon Józef Szafarkiewicz, czy Antoni Małecki. Do dyspozycji uczniów oddano pierwszą w Poznaniu salę gimnastyczną, kilkadziesiąt sal lekcyjnych i trzy laboratoria. Tuż przed śmiercią w 1874, Berger zapisał miastu kolejne 150 tysięcy talarów. Z tych pieniędzy stworzono między innymi przytułek dla starców na Wildzie.