Jeszcze przebywając na wolności biskup Grzegorz nie uznał ważności objęcia obowiązków zastępcy locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego przez metropolitę niżnonowogrodzkiego i arzamaskiego Sergiusza i dołączył do grupy tzw. „opozycji daniłowskiej”, której przywódcą był arcybiskup Teodor (Pozdiejewski)Opozycja daniłowska ukształtowała się jeszcze za życia patriarchy Tichona. Jej zwolennicy zarzucali Tichonowi, jego współpracownikom i następcom zbyt daleko idące ustępstwa w stosunku do ateistycznych władz bolszewickich.. Mimo to w maju 1927 został mianowany biskupem suzdalskim, wikariuszem eparchii włodzimierskiej, zaś w 1929 – nowotorskim, wikariuszem eparchii kalinińskiej. W 1937 mianowany ordynariuszem eparchii barnaułskiej i ałtajskiej, nigdy nie dojechał do swojej eparchii, gdyż został ponownie aresztowany. Skazany na karę łagru, jeszcze w tym samym roku został rozstrzelany.
Bracia biskupa Grzegorza również zostali duchownymi i wszyscy padli ofiarą represji stalinowskich: hieromnich Daniel (Kozyriew) zginął w łagrach, Nikołaj Kozyriew został aresztowany w 1938, jego dalszy los pozostaje nieustalony, Joann i Wasilij zostali aresztowani w 1937 i rozstrzelani 4 listopada tego roku.