Okolice wsi były jednak zasiedlone wcześniej niż podają to zachowane historyczne zapisy. Około kilometra na wschód od dzisiejszej wsi, na południowym brzegu rzeki Dobrzycy, znajduje się wzniesienie, które uznawane jest za zniszczone grodzisko. Archeolodzy znaleźli w tym miejscu fragmenty ceramiki, kości zwierzęce oraz fragmenty drewniane, datowane na wczesne średniowiecze oraz na epoki wcześniejsze. Istnieje teoria, że obiekt ten łączyć można z grodziskiem notowanym jako Doberiz w dokumencie lokacyjnym Wałcza z 1303.
W 1592 w czasie wizytacji dóbr kasztelana nakielskiego oraz starosty wałeckiego Hieronima Gostomskiego mieszkańcy Łubianki wskazali granicę biegnącą przez nowo wykarczowane role w Skrzatuszu twierdząc, że ponieważ „była wolność”, to każdy karczował co chciał i nie było żadnych granic. Tam, gdzie kończyły się grunty Skrzatusza, zaczynała się dziedzina Witankowo, granicząca z Łubianką. Mieszkańcy Witkowa twierdzili natomiast, że za czasów kasztelana międzyrzeckiego oraz starosty wałeckiego Andrzeja Górki, korzystali oni z ról i łąk na Wiesiółce i dalej prowadzą przez role witkowskie, które są zajmowane do Witkowa aż do brodu, gdzie trakt z Ujścia przekracza Dobrzycę. Najstarsi mieszkańcy za tym traktem wskazywali na okoliczne barcie, z których mieszkańcy Piły płacili czynsz do Ujścia.