Algorytm na wejściu przyjmuje dodatnią 32-bitową liczbę zmiennoprzecinkową i zachowuje jej połowę do późniejszego wykorzystania. Następnie, interpretując bitową reprezentację liczby zmiennoprzecinkowej jako 32-bitową liczbę całkowitą, dokonuje przesunięcia bitowego w prawo o jeden bit, a wynik odejmuje od „magicznej” wartości 0x5f3759df. Jest to pierwsze przybliżenie odwrotności pierwiastka kwadratowego z argumentu. Interpretując ponownie reprezentację bitową jako liczbę zmiennoprzecinkową, stosuje jedną iterację metody Newtona do wyznaczenia dokładniejszego przybliżenia. Ten algorytm oblicza przybliżenie odwrotności pierwiastka kwadratowego z liczby zmiennoprzecinkowej około cztery razy szybciej niż dzielenie zmiennoprzecinkowe.
Pierwotnie algorytm ten został przypisany Johnowi Carmackowi, lecz badania wykazały, że ten kod ma głębsze korzenie, zarówno w sprzęcie, jak i po stronie oprogramowania grafiki komputerowej. Korekty i zmiany wprowadziły tak Silicon Graphics, jak i 3dfx Interactive, w tym samym czasie, co najwcześniej znane zastosowanie implementacji Gary’ego Tarolliego dla SGI Indigo.