Jest cylindryczny, jednakowo gruby na całej długości, lub nieco zwężony dołem, pełny, czasami nieco wygięty. Miąższ W kapeluszu kremowy, w trzonie żółty lub cytrynowożółty. Ma słaby zapach i ostry, piekący smak. Wysyp zarodników Brązowy. Zarodniki gładkie, wrzecionowate, o rozmiarach 3–4 × 8–12 μm. Gatunki podobne Wyglądem podobny jest maślak pstry (Suillus variegatus), który jest jednak wyraźnie większy i nie ma tak piekącego smaku. Podobnego borowiczaka dętego (Boletinus cavipes) łatwo odróżnić po pustym trzonie i zanikającym pierścieniu. Ma smak nieco gorzki, ale nie tak piekący jak maślaczek pieprzowy.
Występowanie i siedlisko Poza Antarktydą występuje na wszystkich kontynentach i na wielu wyspach. W Europie Środkowej jest dość pospolity.
Naziemny grzyb pasożytniczy. Występuje głównie w lasach iglastych i mieszanych, pod jałowcem pospolitym, jodłą pospolita, brzozą brodawkowatą, bukiem, świerkiem pospolitym, sosną zwyczajną, zawsze w towarzystwie muchomorów, między innymi muchomora czerwonego i muchomora królewskiego, na grzybniach których pasożytuje. Owocniki pojawiają się latem i jesienią.
Znaczenie Nie jest trujący, jednak uważany jest za niejadalny z powodu ostrego smaku. Po ugotowaniu traci ostry smak. W Meksyku, w Rosji i na Ukrainie uważany jest za grzyb jadalny.
Przypisy
Kategoria:Borowikowate Kategoria:Grzyby nagrzybne Kategoria:Mykobiota Polski