W 1230 pierwszy serbski arcybiskup, Sawa, miał sprowadzić ikonę do klasztoru Chilandar. Uchodząca za oryginał ikona najprawdopodobniej została napisana w Serbii w XIV wieku. Według innej legendy została wykonana na górze Athos, a trzecia ręka pojawiła się samoistnie. W 1661 patriarcha Nikon zamówił kopię ikony, i umieścił ją we wzniesionym przez siebie monasterze Nowe Jeruzalem w Istrze pod Moskwą. Od tej pory stała się popularna w Rosji. Jej święto wyznaczono na 28 czerwca. Synod Cerkwi rosyjskiej w 1772 uznał ją za niekanoniczną. Od tej pory czczona była wśród staroobrzędowcówks. Michał Janocha Ikony w Polsce, wyd. Arkady, s.99
Opis Ikona przedstawia Maryję w typie Dexiokratusy (Hodegetrii z dzieciątkiem na prawym ramieniu). Trzecia ręka umieszczona jest na dole w centrum lub po lewej stronie. Występuje także w dwóch kolorach, zależnie od wersji legendy: w kolorze srebrnym, nawiązując do wotum, albo w kolorze karnacji ciała.
Przypisy
Bibliografia
Ivan Bentchev: „Die ‚Dreihändige‘ Gottesmutterikone im Hilandar-Kloster auf Athos“. in: Hermeneia. Zeitschrift für ostkirchliche Kunst 1. Bochum, 1993. S. 46–52. Bojan Miljković: „The history about the miraculous icons of the Hilandar Monastery“. In: Zograf Nr. 31 (2006-2007), S. 219-228, doi:10.2298/ZOG0731219M
Kategoria:Ikony Matki Bożej Kategoria:Klasztor Chilandar