thumb|240px|Ogórki spreewaldzkie z Lübbenau thumb|240px|Senfgurken. Porcjowane ogórki są atrakcją kulinarną gospód i restauracji na terenie całego Spreewaldu Ogórki spreewaldzkie () – tradycyjne ogórki kiszone lub konserwowe, charakterystyczne dla Spreewaldu w Brandenburgii (Niemcy). Ogórki spreewaldzkie posiadają oznaczenia pochodzenia geograficznego produktów rolnych w Unii Europejskiej.
O tradycji przyrządzania ogórków w rejonie Lübbenau wspomniał w 1870 Theodor Fontane. Uprawie ogórków w rejonie Spreewaldu sprzyjały urodzajne gleby, nadające się pod sadzenie tego warzywa. Proces kiszenia przeprowadza się w specjalnych beczkach i trwa on kilka tygodni. Dodawane są wtedy przyprawy, a ich paleta bywa tajemnicą zakładu lub rodziny, która wytwarza konkretną markę. Są to najczęściej koper, chrzan, cebula, ale także bazylia, cytryna, wiśnie, wino, a nawet liście orzecha. Specyficznym rodzajem są tzw. Senfgurken (z dodatkiem musztardy), wytwarzane z dużych, żółtych odmian. Z uwagi na wymogi oznaczenia unijnego, 70% składników pochodzić musi z terenu Spreewaldu. W oryginalnych produktach, w słoikach o pojemności do 1700 ml, słodzenie może następować wyłącznie poprzez dodanie sacharozy. Ogólna kwasowość z octu fermentacyjnego w końcowym produkcie musi być niższa niż 1%.