Diana i Kalisto – obraz namalowany w latach 1556–1559 jako jeden z cyklu obrazów o tematyce mitologicznej przez włoskiego malarza renesansowego, Tycjana. Dzieło znajduje się na przemian co pięć lat w zbiorach National Gallery of Scotland i National Gallery w Londynie.
Opis obrazu thumb|left|200px|1566, Diana i Kalisto, 183 × 200 cm Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
Diana i Kallisto było jednym z siedmiu dzieł wchodzących w skład cyklu obrazów poruszających tematykę mitologiczną. Temat obrazu został zaczerpnięty z dzieła Metamorfozy Owidiusza. Historia opowiada o nimfie Kallisto, która zatrzymała się w lesie na odpoczynek. Dziewczynę zauważył Jowisza. Przybrał postać Diany, by łatwiej ją zwabić. Gdy ta podchodzi do niego, on posiadł ją. Dziewięć miesięcy później, Kallisto wraz ze swoimi towarzyszkami i z Dianą kapały się nad brzegiem strumienia. Wszystkie postanowiły rozebrać się i zanurzyć w wodzie.
Tycjan wiernie odtworzył opowieść. Po lewej stronie ukazał Kallisto obdzieraną z szat. Oczom ukazuje się jej nabrzmiały brzuch. Na twarzy rysuje się jej wstyd. Po prawej stronie Diana wskazuje na nią palcem nakazując jej opuszczenie grupy. Towarzyszące nimfy trzymają w dłoniach strzały i łuk – atrybuty bogini łowów.