Maria Radomska z domu Bociańska (ur. 7 lipca 1889 w Pleszewie, zm. 20 lipca 1965 tamże) – uczestniczka strajków szkolnych i powstania wielkopolskiego, działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się w rodzinie chłopskiej jako córka Wojciecha i Wiktorii ze Stefaniaków. Była siostrą Ludwika, pułkownika i wojewody, oraz Jana, dyplomaty.
W 1902, jako uczennica klasy VII, była główną inicjatorką podjęcia strajku szkolnego w Pleszewie, odpowiadając na apel dzieci z Wrześni przysłany pocztą. Namówiła do niego trzy koleżanki; wszystkie należały do najlepszych w klasie. Protest polegał na nieodpowiadaniu po niemiecku na lekcji religii. Strajkujące dzieci poddane były karom cielesnym, nie otrzymywały promocji, siedziały w klasie oddzielone od innych dzieci, które miały zakaz rozmawiania z nimi. W strajku tym wytrwała wraz Marią Majewską 3 lata, stając się najdłużej strajkującymi. Władze szkolne przedłużyły im czas nauki o dwa lata.