W 1953 nowy premier Imre Nagy zawiesił przepisy o wysiedlaniu na wieś i Lakatos zamieszkał w Érd pod Budapesztem, w dalszym ciągu utrzymując się z malowania na jedwabiu i świątecznych pocztówek, potem mógł wrócić do stolicy. Po stłumieniu przez Armię Radziecką powstania węgierskiego w 1956 jego dzieci udały się na emigrację. W 1965 Lakatos wyjechał do Australii, korzystając z pozwolenia na odwiedziny mieszkającej tam od 1957 córki. Zmarł na udar mózgu dwa lata później.
W 1981 opublikowano jego wspomnienia Ahogyan én láttam. Visszaemlékezések (pol. Tak jak to widziałem. Wspomnienia).
Odznaczenia Order Vitéza, 1925 Krzyż Żelazny, 1914, druga i pierwsza klasa; odnowienie 1939 Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego, 24 maja 1944 Order Zasługi (Magyar Érdemkereszt) Order Korony Żelaznej Medal Zasługi Wojskowej Signum Laudis Krzyż Zasługi Wojskowej
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Wacław Felczak, Historia Węgier Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1983, .
Kategoria:Premierzy Węgier Kategoria:Węgierscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi