ostatnia, która przyjęła dokument końcowy, miała miejsce w 2010 roku.
Historia Negocjacje mały|upright=2.2|Państwa strony NPT. Negocjacje rozbrojeniowe prowadzone pod auspicjami ONZ napotykały trudności wynikające z zimnej wojny. Wcześniejsze organy, takie jak Komisja Energii Atomowej ONZ i Komitet Dziesięciu Państw, nie przyniosły rezultatów. Przełom nastąpił po powołaniu w 1961 roku z siedzibą w Genewie, którego prace doprowadziły do uzgodnienia tekstu traktatu.
Główną trudnością było pogodzenie interesów mocarstw nuklearnych z postulatami państw nienuklearnych. Stany Zjednoczone proponowały umożliwienie przekazywania broni jądrowej pod wspólne dowództwo bloków wojskowych (co popierała RFN), natomiast ZSRR sprzeciwiał się temu rozwiązaniu. Państwa niezaangażowane domagały się zrównoważenia zobowiązań: przedstawiciel Indii argumentował, że traktat nie może nakładać kontroli wyłącznie na państwa nienuklearne, pozostawiając pełną swobodę posiadaczom arsenałów.
12 czerwca 1968 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 2373 (XXII), zawierającą uzgodniony tekst układu i rekomendację przystąpienia do niego.