popiersie przejęły wojska USA − lecz mimo żądań Egiptu − stanowisko amerykańskie w tej sprawie pozostało niewzruszone.
Kolejne negocjacje trwały w latach pięćdziesiątych XX wieku, ale reakacja władz RFN była negatywna. W roku 1989 egipski prezydent Hosni Mubarak podczas wizyty w Berlinie stwierdził iż Nefertiti „jest najlepszym ambasadorem Egiptu w Niemczech”.
Zahi Hawass, były szef Najwyższej Rady Starożytności, stwierdził, że popiersie królowej jest własnością Egiptu, a przekazanie go do Niemiec było nielegalne, a co za tym idzie powinno wrócić do Egiptu. Hawass utrzymuje stanowisko, że w 1913 roku władze egipskie zostały wprowadzone w błąd podczas podziału dzieł po badaniach archeologicznych prowadzonych przez Ludwiga Borcharta. Hawass zażądał wyjaśnienia i udowodnienia że popiersie zostało wywiezione legalnie. Według Kurta G. Siehra, kolejnym argumentem na rzecz zwrotu popiersia jest fakt, że „znaleziska archeologiczne mają swój «dom» w kraju pochodzenia oraz powinny być zachowane w tym kraju”.