Krytycy czarnych obrazów zgodnie interpretują przedstawioną postać jako Leokadię Zorrilla y Galarza lub Leokadię Weiss (była żoną Isidora Weiss). Leokadia była gospodynią i kochanką Goi, mieszkała razem z artystą w Quinta del Sordo. Razem z nimi mieszkało dwoje dzieci Leokadii: Guillermo i Rosario, która mogła być córką Goi. Związek z zamężną Leokadią mógł być jednym z powodów, dla których Goya zakupił dom Quinta del Sordo w odosobnionym miejscu poza miastem. W 1824 roku Leokadia wyjechała razem z Goyą do Francji i opiekowała się nim aż do śmierci artysty w 1828 roku.
Mogiła, którą widać na obrazie może nawiązywać do ciężkiej choroby, z którą zmagał się Goya w 1819 roku, na krótko przed namalowaniem czarnych obrazów. Goya chorował prawdopodobnie na tyfus lub żółtaczkę i był wtedy bliski śmierci. Swoje zmagania z chorobą przedstawił na obrazie Autoportret z doktorem Arrietą. Artysta mógł namalować własny grób, jako zapowiedź zbliżającej się śmierci.