Od 1938 roku wykładał homiletykę i teologię pastoralną w Seminarium Duchownym w Tarnowie.
W 1939 roku uzyskał habilitację na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, na podstawie rozprawy Wiara parafian: Studium duszpasterskie. Jego dorobek naukowy liczył 52 prace, w tym dziewięć książek. W 1946 roku opublikował pracę Duszpasterstwo wiejskiej młodzieży męskiej, opartą na doświadczeniach z okresu posługi w Jazowcu. W 1937 roku został kanonikiem tarnowskiej kapituły katedralnej, rok później otrzymał godność szambelana papieskiego, w 1944 roku został prałatem scholastykiem kapituły tarnowskiej.
Zmarł w Tarnowie w 1954 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Trzcianie. Należący do niego księgozbiór przekazał bibliotece tarnowskiego seminarium duchownego.
Przypisy
Bibliografia Maria Przybyszewska: Tarnowski słownik biograficzny. Tom I. Tarnów: 1991.
Kategoria:Galicyjscy duchowni rzymskokatoliccy Kategoria:Kanonicy tarnowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie związani z Nowym Wiśniczem Kategoria:Polscy homiletycy Kategoria:Polscy teolodzy Kategoria:Szambelanowie papiescy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1954