Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Państwowy” – polskie cywilne odznaczenie okresu PRL ustanowione 20 stycznia 1969 roku przez Radę Ministrów, do 1975 pod nazwą Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Rady Narodowej”. Przyznawana jako odznaczenie za wybitne osiągnięcia w pracy zawodowej szczególnie zasłużonych pracowników państwowych.

Opis odznaki „Zasłużony Pracownik Rady Narodowej” (1969) Odznaka wykonana była z metalu koloru złotego, w kształcie owalu, o szerokości i wysokości 26 mm. Na stronie licowej w otoku o szerokości 3,5 mm z napisem: „ZASŁUŻONY PRACOWNIK RADY NARODOWEJ” i stylizowanym wieńcem laurowym przewiązanym wstęgą z dołu znajdowała się wypukła emaliowana tarcza z rysunkiem konturowym mapy Polski, w górnej części koloru białego, w dolnej czerwonego. Pośrodku mapy znajdował się złocony napis „PRL” wykonany ozdobną kursywą. Odznaka zawieszona była na metalowej baretce koloru złotego w kształcie pięciokąta o wymiarach 23 mm, 2 × 13 mm i 2 × 4 mm, połączonej z odznaką trzyczęściowym ogniwem. Na stronie licowej górną prostokątną część baretki zajmował stylizowany pas liści laurowych. Wysokość bareki z ogniwami wynosiła 14 mmUchwała nr 28 Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1969 r.