Samoloty weszły do służby w 1938 i służyły do 1941.
W momencie ich wejścia do służby były to największe samoloty kiedykolwiek zamówione przez USCG.
PH-3 W 1939 Coast Guard zamówił kolejnych siedem samolotów w nieco zmienionej wersji PH-3 (numery seryjne USCG V-177/183). Główne różnice polegały na zmodyfikowanych obudowach silników i zmienionej owiewce kabiny pilotów. Pierwszy samolot wszedł do służby w maju 1940, ostatni został dostarczony w styczniu 1941.
Po ataku na Pearl Harbor i przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny będące w służbie PH-3, podobnie jak wszystkie samoloty USGC, otrzymały standardowy zielono-szary kamuflaż USN, zostały także uzbrojone w cztery pojedyncze karabiny maszynowe typy Lewis. W czasie wojny samoloty były używane do misji patrolowych, SAR oraz do zwalczania okrętów podwodnych. Ostatni PH-3 został wycofany ze służby w 1944.
Samoloty serii Hall PH były ostatnimi dwupłatowymi łodziami latającymi w służbie amerykańskich sił zbrojnych, uważane są także za najlepsze łodzie latające z tego okresu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie wodnosamoloty II wojny światowej Kategoria:Samoloty Hall Kategoria:Amerykańskie łodzie latające Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym