Chalmers Award (1911–1914) thumb|Ty Cobb – pierwszy zwycięzca Chalmers Award. W 1910 roku Hugh Chalmers, założyciel Chalmers Motor Car Company ogłosił, że ufunduje nagrodę w postaci nowego modelu automobilu dla baseballisty, który osiągnie najlepszą średnią uderzeń na koniec sezonu. W ostatni dzień jego rozgrywek szansę na nią miało dwóch zawodników: Ty Cobb z Detroit Tigers i Nap Lajoie z Cleveland Indians. Cobb prowadził o kilka punktów procentowych (0,383), jednak nie wystąpił w dwóch ostatnich meczach. Lajoie zaś zagrał w obydwu spotkaniach doubleheader przeciwko St. Louis Browns, zaliczając osiem odbić na dziewięć podejść (w tym sześć buntów) i wyprzedził Cobba w klasyfikacji (0,384). Prezydent ligi Ban Johnson oznajmił, że mimo wszystko to Cobb został zwycięzcą, jednak Chalmers postanowił, iż nagrodę otrzymają obydwaj zawodnicy.
W 1911 Chalmers utworzył nową nagrodę Chalmers Award. Zarząd Ligi ustalił, że trafi ona do „najważniejszego i najbardziej przydatnego baseballisty dla klubu i dla ligi”.