Alfred Rosenberg (ur. 12 stycznia 1893 w Rewlu, zm. 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki teoretyk, teolog, ideolog, twórca najważniejszych teorii rasistowskich narodowego socjalizmu, członek tajnego Towarzystwa Thule, zbrodniarz wojenny.
Był szefem Biura Spraw Zagranicznych NSDAP przez cały okres istnienia nazistowskich Niemiec (1933–1945) oraz kierował Amt Rosenberg („biurem Rosenberga”), organem ds. polityki kulturalnej i nadzoru, w latach 1934–1945. Pełnił także funkcję redaktora gazety Völkischer Beobachter. Podczas II wojny światowej Rosenberg był ministrem Rzeszy do spraw okupowanych terytoriów wschodnich (1941–1945). Pomagał kierować ludobójstwem przeciwko Słowianom. Podczas procesów norymberskich został skazany na śmierć przez powieszenie i stracony 16 października 1946 roku.
Autor przełomowego dzieła ideologii nazistowskiej, Mit XX wieku (Der Mythus des zwanzigsten Jahrhunderts, 1930). Uważany za jednego z głównych autorów kluczowych nazistowskich założeń ideologicznych, w tym przekonanie o wyższości rasy aryjskiej i nienawiści do narodu żydowskiego, potrzeby Lebensraum (przestrzeni życiowej dla narodu niemieckiego na obszarach wschodnich) oraz uchylenia traktatu wersalskiego.