Analiza Krytycy nie są zgodni co do tego, co przedstawia obraz. Przyjaciel Goi Antonio de Brugada, który przeprowadził inwentarz w Quinta del Sordo po śmierci artysty w 1828 roku nadał temu malowidłu roboczy tytuł El Santo Oficio (Święte Oficjum). Sugerował się postacią w prawym dolnym rogu, która nosi XVII-wieczny strój typowy dla trybunału Inkwizycji i wydaje się stać na czele procesji. Jednak żadna z pozostałych postaci nie wydaje się związana z Inkwizycją. Tłum groteskowych postaci: staruszek, zakonnic lub dewotek zmierza w pochodzie do nieokreślonego miejsca. Tytuł Pielgrzymka do źródła św. Izydora nawiązuje do obchodów lokalnego madryckiego święta. Wierni udawali się wtedy do świętego źródełka nieopodal eremu św. Izydora, aby zaczerpnąć uzdrawiającej wody.
Kompozycja ma zachwianą równowagę, ponieważ większość postaci została stłoczona w prawym dolnym rogu obrazu. Tak jak w przypadku innych czarnych malowideł paleta barw jest bardzo ograniczona, dominuje czerń, ochra, brąz i odcienie szarości. To dzieło, podobnie jak cała seria, zawiera elementy właściwe dla XX-wiecznego ekspresjonizmu.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oryginalne rozmieszczenie fresków na ścianach domu Goi Opis dzieła w katalogu Uniwersytetu w Saragossie
Kategoria:Czarne obrazy Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado