Typowe u Goi jest przedstawienie tłumu ludzi, który rozciąga się na obrazie i zanika powoli na horyzoncie.
Tak jak w przypadku innych czarnych malowideł paleta barw jest bardzo ograniczona, dominuje czerń, ochra, brąz i odcienie szarości. To dzieło, podobnie jak cała seria, zawiera elementy właściwe dla XX-wiecznego ekspresjonizmu.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oryginalne rozmieszczenie fresków na ścianach domu Goi
Kategoria:Czarne obrazy Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado