thumb|Wschodnia część parku obejmuje m.in. wody Zatoki Puckiej wewnętrznej oraz Mierzeję Helską thumb|Tablica w okolicy Ostrowa Nadmorski Park Krajobrazowy (kaszb. Nadmòrsczi Park Krajòbrazny) – park krajobrazowy położony w północnej Polsce, utworzony w 1978 rokuUchwała Nr IX/49/78 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 stycznia 1978 r. (Dz. U. WRN w Gdańsku z 1978 r. Nr 1 poz. 3).
Obejmuje pas wybrzeża od Białogóry po Mierzeję Helską, Zatokę Pucką i jej zachodnie wybrzeże.
Powierzchnia parku wynosi 188,04 km², natomiast jego otulina zajmuje 175,40 km².
W Nadmorskim Parku Krajobrazowym występują wszystkie typy wybrzeża charakterystyczne dla południowego Bałtyku. Charakterystycznym elementem są tu torfowiska, w tym najbardziej wysunięte na wschód torfowiska wysokie typu atlantyckiego. Prawie połowa parku jest porośnięta lasem, w szczególności sosnowym. Na przylądku Rozewie znajduje się rezerwat buków.
Fauna to ptaki takie jak mewy, myszołowy, bataliony. W przybrzeżnych wodach bogactwo glonów, skorupiaków oraz mięczaków. Występuje tu również wiele gatunków ryb: ciernik, płoć, okoń, węgorz. Zatoka Pucka jest akwenem dla foki szarej.