w rzeczywistości działalność uległa likwidacji dopiero na początku 1941. Z Węgier do Francji, przy czynnym udziale polskiego poselstwa i aprobacie władz węgierskich, ewakuowano do maja 1940 około 35 tysięcy żołnierzy Wojska Polskiego, oficjalnie internowanych we wrześniu 1939, co miało istotne znaczenie w utworzeniu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
W okresie międzywojennym na Węgrzech funkcjonowały dwa konsulaty, w: Miszkolcu (Miskolc) – wicekonsulat (1920) Ungvár (obecnie Użhorod) – konsulat (1938–1939)
Promocją zajmowało się przedstawicielstwo handlowe przy Úri ut., potem przy Fővám tér 3.
Okres po 1945 Po II wojnie światowej na Węgrzech działał Komitet Pomocy Repatriantom Polskim na Węgrzech, następnie Referat do Spraw Repatriacji przy Delegacie Rządu Polskiego na Węgrzech, będąca delegaturą Polskiej Misji Repatriacyjnej w Wiedniu, Polska Misja Repatriacyjna w Budapeszcie przy Szent Domonkos ut. 6, w 1945 reaktywowano stosunki dyplomatyczne, zaś w 1946 otwarto poselstwo z siedzibą w hotelu Bristol przy Kenyermezo ut. 4, oraz w pomieszczeniach b. PMR przy Szent Domonkos ut. 6, przeniesiono się do willi przy Benczúr ut. 7 (1946–), wydział konsularny do Veres Pálné ut.