Wasilij Iwanowicz Komarow, właśc. Wasilij Tierientjewicz Pietrow, ros. Василий Терентьевич Петров (ur. 1877 w guberni witebskiej, zm. 18 czerwca 1923) – radziecki seryjny morderca zwany Szabołowskim zabójcą lub Człowiekiem-maszyną. W latach 1921–1923 zamordował w Moskwie 33 mężczyzn.
Życiorys Urodził się w jednej ze wsi guberni witebskiej, w rodzinie wielodzietnej. Cała rodzina nadużywała alkoholu, Wasilij regularnie pił wódkę od 15. roku życia. Po czterech latach służby w armii carskiej, w 1904 ożenił się.
W czasie wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905 Wasilij wyjeżdżał kilkakrotnie na Daleki Wschód, gdzie zarobił znaczną sumę pieniędzy, które wkrótce roztrwonił. Pozbawiony środków do życia okradł magazyn wojskowy, za co został skazany na rok więzienia. W czasie gdy siedział w więzieniu, jego żona zmarła na cholerę. Po odbyciu kary przeniósł się do Rygi, gdzie ożenił się z wdową Sofią.
W czasie I wojny światowej, kiedy wojska niemieckie wkroczyły na Łotwę, Wasilij przeniósł się na Powołże. Po rewolucji październikowej wstąpił w szeregi Armii Czerwonej, nauczył się pisać i czytać i wkrótce został dowódcą plutonu. W czasie wojny domowej został wzięty do niewoli przez oddziały Denikina.