Fiacha VI Sraibtine – na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii z dynastii Milezjan (linia Eremona) w latach 296-327, syn zwierzchniego króla Irlandii Cairbre’a II Liffechaira („z Liffey”) i zapewne jego pierwszej żony Aine. Według Geoffreya Keatinga otrzymał przydomek Sraibtine ponieważ był wychowany w Dun-Sraibhtine na terenie Connachtu. Inni zaś zapewniają, że otrzymał od chmury ognia, czyli burz z piorunami, które wystąpiły podczas jego panowania.
Według średniowiecznej irlandzkiej legendy i historycznej tradycji ojciec zginął w bitwie pod Gabhra-Aichle koło Tary w hrabstwie Meath. Tron Irlandii przeszedł na Fothada I Capthecha i Fothada II Airgthecha, synów arcykróla Lugaida VI MacConn. Ci rządzili wspólnie, ale w granicach roku Fothad II Airgthech zabił swego brata. Fiacha i fianna wykorzystując okazję pokonali i zabili Fothada II w bitwie pod Ollarba.