Colla Uais („Szlachetny”), właśc. Carioll – na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii z dynastii Milezjan (linia Eremona) w latach 327-331, syn Eochaida Doimléna, syna zwierzchniego króla Irlandii Cairbre’a II Liffechaira („z Liffey”), oraz żony Alechii, córki Updara, króla Alby. Według średniowiecznej irlandzkiej legendy i historycznej tradycji był jednym z „Trzech Collasów”, obok dwóch braci, Muiredacha (Colla da Chrioch) i Aeda (Colla Menn).
Colla Uais wraz z braćmi nastawał na stryja i arcykróla Fiachę VI Sraibtine. Ten wiedział o proroctwie mówiącym, że ten kto zabije przeciwnika, to jego potomkowie nigdy nie będą rządzić Irlandią. Podczas gdy Muiredach Tirech przeprowadzał kampanię wojenną w Munsterze, Collasowie pokonali i zabili jego ojca w bitwie pod Dubchomarem. Wówczas władza nad Irlandią przeszła na Collasa Uaisa. Panował on przez cztery lata, do czasu gdy został pokonany przez Muiredacha. Ten obejmując tron, skazał "Trzech Collasów" na wygnanie wraz z trzystoma ludźmi, do Alby (Szkocja). Collasowie służyli tam swemu dziadkowi macierzystemu, Updarowi. Pod koniec roku postanowili wrócić do Irlandii. Mieli nadzieję, że Muiredach II Tirech po zabiciu ich pozbawi się tronu dla swych potomków.