Stanisław Ładyka (ur. 1 stycznia 1928 w Tarłowie, zm. 24 sierpnia 2012) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych (od 1968 profesor nadzwyczajny, od 1973 – zwyczajny), znawca międzynarodowych stosunków gospodarczych.
Życiorys Ukończył w 1952 Wyższą Szkołę Handlu Morskiego w Sopocie (późniejsza Wyższa Szkoła Ekonomiczna). Naukę kontynuował na studium aspiranckim w Szkole Głównej Służby Zagranicznej i na Uniwersytecie Warszawskim (1954–1956) i stażu zagranicznym w London School of Economics and Political Sciences (1957–1958). Pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczął na macierzystej uczelni w trakcie studiów (1950). W 1956–1967 kierował Katedrą Ekonomii Politycznej. W 1959 uzyskał tu stopień doktora nauk ekonomicznych – tytuł pracy doktorskiej: Z koncepcji ekonomicznych socjalizmu brytyjskiego w ich rozwoju historycznym – szkic krytyczny (promotor: prof. Seweryn Żurawicki). W 1962 uzyskał stopień doktora habilitowanego w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie;