Tortury miały obejmować stosowanie elektrod przymocowywanych do genitaliów oraz umieszczenie go w żelaznej klatce nago ze skutymi kajdankami rękoma na osiem miesięcy.
Dacyk dwukrotnie próbował popełnić samobójstwo w norweskim więzieniu z powodu izolacji od reszty więźniów. Został umieszczony w izolatce na okres czterech tygodni pomimo postanowienia sądu, które nakazało izolację tylko na jeden tydzień.
Po niedługim czasie wystąpił do sądu z prośbą o skazanie go na maksymalny wymiar pozbawienia wolności, argumentując to tym, iż będzie to miało pozytywny wpływ na jego stan zdrowia (głównie psychiczny) oraz zachowanie. Dacyk w jednym z wywiadów dla norweskich mediów powiedział, że chciałby reprezentować Norwegię jako zawodnik mieszanych sztuk walki.
18 marca 2011 roku Dacyk został deportowany z Norwegii do Rosji.
Osądzenie i więzienie 7 grudnia 2012 sąd rejonowy w Petersburgu skazał Dacyka na 5 lat pozbawienia wolności za rozboje na salony komórkowe, których się w przeszłości dopuścił oraz oddalił oskarżenie o podpalenie cerkwi w Petersburgu, którego rzekomo również dokonał razem ze wspólnikiem Pawłem Stiepanowem.
W lipcu 2013 został osadzony w kolonii karnej nr 19, w rejonie Archanielska.