Po przemianach politycznych był aktywnym działaczem związkowym do 2002, kiedy to wystąpił z „Solidarności”. W 1989 pełnił funkcję sekretarza stołecznego Komitetu Obywatelskiego, kierował kampanią wyborczą w Warszawie, a po wyborach przez rok był kierownikiem sekretariatu Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. W 1990 objął stanowisko prezesa Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości, w latach 1994–2003 był prezesem Głównego Urzędu Miar. Później wchodził w skład zarządu Tramwajów Warszawskich, odpowiadając za technikę i eksploatację.
W 2012 prezydent Bronisław Komorowski, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.. W 2016 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności..
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Działacze opozycji w PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy III Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1946