Erich Koch (ur. 19 czerwca 1896 w ElberfeldObecnie część Wuppertalu, Nadrenia., zm. 12 listopada 1986 w Barczewie lub Olsztynie) – niemiecki kolejarz i działacz partyjny, członek NSDAP, gauleiter i ostatni nadprezydent Prus Wschodnich w latach 1933–1945, jednocześnie od 1941 r. szef Zarządu Cywilnego Okręgu Białystok i komisarz Rzeszy dla Ukrainy, zbrodniarz nazistowski i zbrodniarz wojenny.
Życiorys W Elberfeld ukończył szkołę powszechną, następnie czteroklasową szkołę średnią i szkołę handlową. Po jej ukończeniu pracował w drukarni, jednak już w maju 1914 r. podjął pracę jako robotnik kolejowy, którą wkrótce przerwał w wyniku wybuchu Wielkiej Wojny. W 1915 r. odbył dziesięciomiesięczne przeszkolenie wojskowe. Od 1916 r. do jesieni 1918 r. służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej (na froncie wschodnim), a po jej zakończeniu walczył we Freikorpsie na Górnym Śląsku. Do 1926 r. ponownie pracował na kolei. W 1922 r. wstąpił w szeregi NSDAP i aktywnie brał udział w sabotowaniu francuskiej okupacji Zagłębia Ruhry, za co był parokrotnie więziony, co przysporzyło mu popularności w kręgach partyjnych. Został także liderem tamtejszego okręgu. Następnie, w 1928 r. został przeniesiony na stanowisko gauleitera Prus Wschodnich, a w niedługim czasie został posłem do Reichstagu.