Pracował najpierw w Gołogórach, a od 1925 we Lwowie, gdzie był prefektem w szkołach powszechnych i średnich oraz wikariuszem w parafiach św. Magdaleny i św. Mikołaja. Doktorat z archeologii i historii sztuki kościelnej w 1926, habilitacja w 1930 na UJK z archeologii chrześcijańskiej i liturgiki historycznej. Wykładowca historii Kościoła na UW w latach 1932–1939 i 1947–1958. Profesor nadzwyczajny - 1936. Członek przybrany Towarzystwa Naukowego we Lwowie.
W latach okupacji nie przerwał działalności dydaktyczno-naukowej, kontynuując ją na terenie Włoch, Francji i Wielkiej Brytanii.
Zajmował się dziejami Ormian polskich, ikonografią chrześcijańską, średniowiecznymi pontyfikałami w Polsce.
Zmarł w szpitalu w Otwocku. Pochowany został w grobowcu ss. niepokalanek obok sanktuarium Matki Boskiej Jazłowieckiej w Szymanowie k. Sochaczewa.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1939, 1946) Komandor Orderu Zasługi Cywilnej (Bułgaria) Medal Obrony (Wielka Brytania)