Również w zimie rozwija się na gałązkach leszczyny, olszy i klonu rzadki korzak czarniawy (Ionomidotis fulvotingens). Jego ciemnobrązowe do prawie czarnych owocniki wyrastają w gęstych skupieniach. Są za młodu pucharkowate, potem płaskie i nieregularnie powyginane. Inne czarno zabarwione gatunki z tego samego kręgu pokrewieństwa, a także bardzo rzadka sklerorzechówka wiązkowa (Scleroncorella fascicularis) pojawiają się wczesną wiosną na jeszcze nie okorowanych, opadłych gałązkach topoli i jesionu.
Występowanie i siedlisko W Polsce uważany jest za rzadki, choć prawdopodobnie jest przeoczany.
W zimie wystaje spod spękanej kory świeżo obumarłych i jeszcze stojących olsz i leszczyn, przeważnie w skupieniach małych, gęstych, dość trwałych i odpornych na mróz.
Przypisy
Kategoria:Cenangiaceae Kategoria:Mykobiota Polski