Na tle filozoficznym Francji ostatnich kilku dekad, postać Bouveresse'a jest ewenementem przez swoją opozycję wobec panujących tendencji, wobec fenomenologii, idealizmu, strukturalizmu, czy też później postmodernizmu. Daleki był od kreowania postaci filozofa tajemniczego, uważając, że najuczciwszą rzeczą jest „profesjonalizacja” filozofii, a co za tym idzie rygor i ekonomia środków w niej używanych. Błędy filozofów, według Bouveresse'a, nie są wcale bardziej interesujące niż prawdy wszystkich innych ludzi.
Przypisy
Bibliografia 1971 – La parole malheureuse. De l'Alchimie linguistique à la grammaire philosophique, Editions du Minuit. 1973 – Wittgenstein : la rime et la raison, science, éthique et esthétique, Editions du Minuit. 1976 – Le mythe de l'intériorité, Expérience, signification et langage privé chez Wittgenstein, Editions du Minuit. 1984: Le philosophe chez les autophages, Editions du Minuit. 1984 – Rationalité et cynisme, Editions du Minuit. 1987 – La force de la règle, Wittgenstein et l'invention de la nécessité, Editions du Minuit. 1988 – Le pays des possibles, Wittgenstein, les mathématiques et le monde réel, Editions du Minuit. 1991 – Philosophie, mythologie et pseudo-science, Wittgenstein lecteur de Freud, Editions du Minuit. 1991 – Herméneutique et linguistique, suivi de Wittgenstein et la