Kodeks Tang () – zbiór praw powstały w 624 roku w Cesarstwie Chin, w okresie panowania dynastii Tang. Łączył on zarówno postulaty legistów, jak i konfucjanistów. Zgodnie z Nową Księgą Tang, kodeks obok ustaw (ling), dekretów (ge) i przepisów (shi) stanowił jeden z filarów prawodawstwa chińskiego. Kodeks Tang pozostawał w mocy przez sześć wieków, do czasu zniesienia go w 1323 roku przez nową regulację wydaną przez dynastię Yuan.
Układ Kodeksu Kodeks Tang zawiera ponad 500 artykułów. Zostały one pogrupowane w 12 rozdziałach. Rozdział Przedmiot I Przepisy ogólne II Przepisy związane z ochroną dworu cesarskiego i innych miejsc zakazanych III Przewinienia urzędników popełnione w związku z pełnieniem funkcji IV Prawa związane z małżeństwem i rodziną V Przepisy regulujące funkcjonowanie magazynów zbożowych i utrzymanie koni VI Mobilizacja wojska VII Gwałt i kradzież VIII Bójka i fałszywe oskarżenia IX Fałszerstwa i oszustwa X Przepisy mieszane XI Przepisy regulujące chwytanie uciekających przestępców XII Przepisy regulujące proces sądowy