Bronisława Prašek-Całczyńska (ur. 21 grudnia 1887 w Sanoku, zm. 30 lipca 1969 w Zagrzebiu) – polska lekarka.

Życiorys Urodziła się 20 grudnia 1887 w Sanoku jako Wiktora Bronisława Całczyńska. Była córką Jana Karola Całczyńskiego (1844–1913, profesor gimnazjalny) i Anny z domu Schäfer. Urodziła się w 1887 w Sanoku, gdzie wówczas jej ojciec pracował w tamtejszym C. K. Gimnazjum. Była siostrą Anny i Marii (1898–1955).

Początkowo studiowała medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego. W 1912 uzyskała dyplom lekarski na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie 22 grudnia 1912 odbyła się jej promocja na doktora wszech nauk lekarskich. W 1913 wyszła za mąż za Czecha, Emila Praška. W 1915 wraz z mężem wyjechała do Sarajewa, gdzie była pierwszym lekarzem pediatrą. Po wojnie, w 1921 wyjechała do Zagrzebia, gdzie jej mąż otrzymał propozycję pracy na tamtejszym Uniwersytecie. W czasie II wojny światowej jej dom był miejscem schronienia dla żołnierzy Armii Krajowej, którzy trafili do Chorwacji. Pomagała również Żydom, za co została odznaczona medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.