240px|thumb|Grób pułkownika Antoniego Ławrynowicza na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Antoni Napoleon Ławrynowicz (ur. 22 kwietnia 1918 w Wilnie, zm. 30 maja 2012 w Warszawie) – polski działacz kombatancki, pułkownik Wojska Polskiego w stanie spoczynku, weteran II wojny światowej, kawalerzysta, współzałożyciel Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej, wieloletni działacz Środowiska Kleeberczyków.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Wilnie. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Służył jako oficer 3. Pułku Strzelców Konnych im. hetmana Stefana Czarnieckiego w Wołkowysku. Uczestniczył w działaniach obronnych we wrześniu i październiku 1939 r., w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” oraz Dywizji Kawalerii „Zaza”. Brał udział w bitwie pod Kockiem, po której dostał się do niewoli niemieckiej. Był jeńcem Stalagu II D Stargard.