Układ z osobnym powielaczem napięcia (tripler) W jednym z najczęściej spotykanych rozwiązań transformator odchylania (transformator linii) miał uzwojenie wtórne dostarczające impulsy rzędu ok. 8 kV, które zasilały zewnętrzny moduł powielacza (zwykle potrajacz), podnoszący napięcie do ok. 25 kV. Moduły powielaczy wykonywano jako elementy zalewane (enkapsulowane), pierwotnie jako zestawy diod i kondensatorów, a w nowszych wersjach jako warstwowe „stosowe” struktury kondensatorów z wbudowanymi diodami pomiędzy warstwami.
Trafopowielacz (transformator typu diode-split) Drugie popularne rozwiązanie integrowało cały generator EHT w samym transformatorze linii: stosowano kilka jednowarstwowych uzwojeń wtórnych wraz z diodami prostującymi, które ładują pojemności międzysystemowe (międzywarstwowe) uzwojeń, tworząc rozproszony układ powielacza. W takim układzie napięcie stałe wyjściowe jest sumą napięć wyprostowanych w kolejnych sekcjach, a napięcia na diodach są „z natury” wyrównane (stałe i równe). Dla EHT rzędu 25 kV opisywano konstrukcję z czterema warstwami wtórnymi i czterema diodami, gdzie każda sekcja przenosi impuls szczytowy rzędu ok. 6,25 kV, a diody są integralną częścią transformatora.