Na macierzystym wydziale był kierownikiem Zakładu Romantyzmu w Instytucie Literatury Polskiej (1979–1981), prodziekanem (od 1981) i dziekanem (1987–1990), a także dyrektorem Instytutu Literatury Polskiej (1996–1999). W 1989 został członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był też członkiem Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk.
W pracy naukowej zajmował się przez wiele lat badaniem życia i twórczości Zygmunta Krasińskiego i innych literatów okresu romantyzmu. Efektem jego prac był szereg publikacji stanowiących opatrzone komentarzem i usystematyzowane zbiory korespondencji poety, m.in. Listy do Jerzego Lubomirskiego (1965), Korespondencja Zygmunta Krasińskiego: studium monograficzne (1968), Listy do Adama Sołtana (1970), Listy do Konstantego Gaszyńskiego (1971), Listy do Delfiny Potockiej (1975), Nowe listy Krasińskiego: do Ignacego Wąsowicza z 1828 r. i Jana Zamoyskiego z 1. 1834–1858 (1975). Napisał również biografię Zygmunta Krasińskiego zatytułowaną Krasiński: opowieść biograficzna (1977), opracował także jego Poezje wybrane (1975). Opublikował także m.in. zbiór listów Wincentego Pola (2004), biografię Adama Mickiewicza oraz Juliusza Słowackiego (1978), a także poświęconą mu pracę (wspólnie ze Stanisławem Makowskim W kręgu bliskich poety.