por. Jan Łukowski: Przyczynek do wyjaśnienia pierwotnych dziejów klasztoru Norbertanek w Strzelnie, Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego T.23, 1896, s. 22 i nast., niemniej w bulli Innocentego II z 4 czerwca 1133 została wymieniona po raz pierwszy diecezja lubuska, co pozwala przyjąć, że w roku 1133 Bernard faktycznie był jej biskupem. Ponadto według Długosza, w 1147 Bernard miał zostać wymieniony w skardze króla Niemiec Henryka V na biskupów polskich skierowanej do papieża Eugeniusza III. Ponieważ jednak Długosz wymienił w tej skardze także nieistniejącego biskupa wrocławskiego Magnusa, jest bardzo wątpliwe, że opierał się w tym miejscu na autentycznych źródłachCodex Diplomaticus Silesiae T.7 cz.1 Regesten zur schlesischen Geschichte. Erster Theil. Bis zum Jahre 1250, s. 33. Następca Bernarda, Stefan, jest poświadczony po raz pierwszy 22 czerwca 1149, jako data śmierci Bernarda wchodzą więc w grę lata 1133–48.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Kętrzyński: Studyja nad dokumentami XII wieku, Roczniki Akademii Umiejętności, Lwów 1891, s. 313 Sigmund Wilhelm Wohlbrück: Geschichte des ehemaligen Bisthums Lebus und des Landes dieses Nahmens, Berlin 1829, s. 52-53
Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi lubuscy Kategoria:Zmarli w XII wieku