Kazimierz Tytus Kostynowicz (ur. 1884, zm. 14 maja 1928 we Lwowie) – polski scenograf, malarz - karykaturzysta, ceramik i rysownik.
Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, jego wykładowcami byli Stanisław Wyspiański, Leon Wyczółkowski i Jacek Malczewski. Od 1912 był instruktorem w lwowskich Polskich Drużynach Strzeleckich, 4 października 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do Centralnego Urzędu Ewidencyjnego przy Departamencie Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego, a po jego rozwiązaniu pod koniec 1916 został zaszeregowany jako hospitant 1 Pułku Artylerii. Po dwóch miesiącach przeniesiono go do 6 Pułku Piechoty z którego został przeniesiony na 6 Kurs Wyszkolenia w Zambrowie, gdzie stworzył liczną kolekcję karykatur obrazujących życie codzienne polskich żołnierzy pod rozkazami niemieckich dowódców. W późniejszym czasie przeniesiono go do Dowództwa Uzupełnień Polskiego Korpusu Posiłkowego i awansował do stopnia porucznika. W czynnej służbie wojskowej dosłużył się stopnia kapitana WP„Gazeta Lwowska” nr 112 z 16 maja 1928 roku, s. 4..