Przyznał się też, że wróciwszy do Ameryki zastrzelił mężczyznę, próbującego go obrabować. Twierdził też, że w 1922 zgwałcił i zabił dwóch małych chłopców – jednego z nich pobił na śmierć kamieniem 18 lipca w Salem (Massachusetts), drugiego udusił w New Haven. Po jego ostatnim aresztowaniu w 1928 przyznał się do morderstwa podczas włamań do domów pomiędzy Baltimore a Waszyngtonem i dwóch kolejnych w Filadelfii w 1923 i 1928. Cztery z tych ostatnich sześciu mordów zostały potwierdzone. Włączając śmierć strażnika więziennego w Oregonie, Panzram był przed 1920 powiązany z co najmniej jednym morderstwem, jako pomocnik przed popełnieniem czynu.

Areszt i wyrok W 1928 Panzram został aresztowany za włamanie i trzymany w Waszyngtonie. W czasie przesłuchania i odsiadki dobrowolnie przyznał się do zabicia dwóch chłopców. W tym czasie zaprzyjaźnił się z młodym strażnikiem, Henrym Lesserem, który dał mu materiały piśmienne, dzięki czemu Panzram napisał swoją autobiografię, w której zawarł dokładne opisy swoich zbrodni i nihilistycznej filozofii. W świetle swojego rozległego rejestru kryminalnego został skazany na 25 lat pozbawienia wolności w Więzieniu Federalnym w Leavenworth.