W roku 1920 jako dowódca plutonu 106 pułku piechoty walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w rejonie Lwowa.13 marca 1921 roku został przeniesiony z Centralnej Szkoły Podoficerów Piechoty Nr 1 w Chełmnie do Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy na stanowisko instruktora. 1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 31 pułk Strzelców Kaniowskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 roku i 706. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 31 pułk Strzelców Kaniowskich. 12 lutego 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował go z dniem 1 stycznia 1923 roku na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1921 roku i 22. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pełnił wówczas służbę w 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem. 8 listopada 1923 roku został odkomenderowany z 45 pp na dwuletni kurs do Oficerskiej Szkoły Topografów w Warszawie. W 1925 roku, po ukończeniu kursu, został przydzielony do Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie. 27 czerwca 1935 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów geografów.