Muhammad ibn al-Kasim, arab. محمد بن القاسم الثقفي (pełne imię: al-Muhammad ibn al-Kasim as-Sakafi) (ur. ok. 694–696, zm. 715) – umajjadzki dowódca wojskowy i zdobywca Sindhu.
thumb|240px|Podboje Muhammada ibn al-Kasima Należał do północno-arabskiego plemienia Sakif i był wnukiem wuja słynnego namiestnika Iraku Hadżdżadża ibn Jusufa. Potężny krewny zaproponował mu małżeństwo ze swoją siostrą Zajnab, chociaż ostatecznie wyszła ona za mąż za innego krewniaka, Hakama ibn Ajjuba, którego Hadżdżadż uczynił namiestnikiem Basry. Gdzieś pomiędzy rokiem 708 a 711 Hadżdżadż postanowił powierzyć Muhammadowi, który wówczas sprawował dowództwo nad oddziałem żołnierzy w Farsie, dowództwo nad ekspedycją do Sindhu. Bezpośrednim powodem tej wojny miała być niezdolność lub niechęć władcy Sindhu Dahira (ok. 679–712) do ukarania piratów operujących w pobliżu jego wybrzeża przeciwko muzułmańskim statkom. Dwie wcześniejsze wyprawy muzułmanów przeciwko Dahirowi zakończyły się porażką i śmiercią ich dowódców.